บทที่ 102 แฮกเกอร์แซด

ขณะที่กำลังคิดอยู่นั้น เด็กหนุ่มคนนั้นก็ทรุดตัวลงคุกเข่าทันที เขาร้องไห้ฟูมฟายและพูดว่า “คุณอย่าบอกเขาได้ไหม ผมก็ไม่มีทางเลือก ที่บ้านผมไม่มีเงิน ผม...”

แม้ว่าคิมเบอร์ลี่จะไม่รู้จักเขา แต่เมื่อเห็นว่ารองเท้าที่เขาสวมนั้นเก่ามากแล้ว ถึงกระนั้นเด็กหนุ่มก็ยังคงฝืนใช้งานมันอยู่

แม้จะน่าสงสารแต่เธอก็ยังพ...